Znaczenie żywienia w kształtowaniu mikrobioty
Na skład mikrobiomu jelitowego niemowlęcia wpływa sposób żywienia. Karmienie piersią dostarcza zarówno żywych mikroorganizmów, jak i oligosacharydów* (HMO), które pełnią funkcję selektywnych substratów dla bifidobakterii. W efekcie sprzyja to ich namnażaniu oraz wspiera rozwój korzystnej mikroflory jelitowej. Pomimo postępu technologicznego, mleko modyfikowane nie jest równo wartościowe z mlekiem matki pod względem tych właściwości.
Funkcje biologiczne Bifidobacterium bifidum
Bifidobacterium bifidum odgrywa istotną rolę w procesach trawiennych oraz w utrzymaniu integralności bariery jelitowej. Bakterie te uczestniczą w fermentacji węglowodanów złożonych, prowadząc do powstawania krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych, które stanowią źródło energii dla enterocytów (komórek jelita cienkiego), oraz przeprowadzają fermentację glukozy do kwasu mlekowego, dzięki czemu obniżają pH w jelicie.
Dodatkowo wpływają na odpowiedź immunologiczną poprzez regulację produkcji cytokin** oraz ograniczanie nadmiernej reakcji zapalnej.
Udowodniono udział mikrobioty jelitowej w regulacji funkcji układu nerwowego. Bifidobakterie uczestniczą w metabolizmie związków neuroaktywnych, takich jak serotonina czy kwas gamma–aminomasłowy GABA (neuroprzekaźnik o funkcji hamującej w ośrodkowym układzie nerwowym) co sugeruje ich wpływ na stan psychiczny, funkcje poznawcze i jakość snu.
Zmiany w składzie mikrobioty w cyklu życia
Najwyższe stężenie B. bifidum obserwuje się w okresie niemowlęcym, szczególnie u dzieci karmionych piersią. Wraz z wiekiem dochodzi do stopniowego spadku liczebności tych bakterii oraz zmiany proporcji mikroorganizmów mikrobiomu. Dieta uboga w błonnik, antybiotykoterapia czy stany zapalne mogą dodatkowo pogłębiać te zmiany, prowadząc do dysbiozy (zmiany w składzie i funkcjonowaniu mikrobioty).
Bifidobacterium bifidum DSM 20456 – właściwości funkcjonalne
Na tle innych przedstawicieli gatunku szczególnie wyróżnia się szczep Bifidobacterium bifidum DSM 20456. Badania laboratoryjne wykazały jego zdolność do przetrwania w warunkach niskiego pH oraz w obecności soli żółciowych, co stanowi kluczowy warunek skutecznej kolonizacji przewodu pokarmowego. Cechy te determinują jego potencjalną użyteczność w zastosowaniach probiotycznych. Ponadto szczep ten w warunkach laboratoryjnych wykazuje właściwości antagonistyczne wobec niektórych patogenów, jak np. Helicobacter pylori. Ponadto obserwuje się jego wpływ na komórki układu odpornościowego przejawiający się zwiększoną produkcją cytokiny o działaniu przeciwzapalnym – interleukiny IL-10. Wskazuje to na rolę tego szczepu w regulacji odpowiedzi immunologicznej.
Istotną cechą DSM 20456 jest zdolność do syntezy kwasu indolo-3-mlekowego (ILA), związku o potencjalnych właściwościach przeciwzapalnych oraz neuroaktywnych. Zgromadzone dane wskazują, że Bifidobacterium bifidum pełni istotną funkcję w utrzymaniu homeostazy organizmu, szczególnie w kontekście funkcjonowania jelit i układu immunologicznego. W obrębie tego gatunku szczep DSM 20456 wykazuje unikalne właściwości, takie jak przeżywalność w warunkach symulujących przewód pokarmowy człowieka, charakteryzujących się niskim pH i obecnością soli żółciowych, wsparcie układu odpornościowego, wsparcie wchłaniania składników odżywczych, pomoc w trawieniu węglowodanów oraz hamowanie wzrostu bakterii patogennych, takich jak wspomniana bakteria Helicobacter pylori.
Bifidum Max firmy Narum zawiera ten konkretny szczep w połączeniu z metabolitami bakterii Lactobacillus acidophilus Er‑2 317⁄402 Narine, które wzmacniają działanie produktu i pomagają w przywróceniu równowagi mikrobiomu jelitowego.
* Oligosacharydy – węglowodany złożone zbudowane z 2 do 10 cząsteczek cukrów prostych połączonych wiązaniami glikozydowymi. Występują w roślinach (np. cebula, cykoria) oraz mleku (HMO).
** Cytokiny – białka wydzielane przez leukocyty, komórki układu odpornościowego Odgrywają kluczową rolę w zwalczaniu infekcji, nowotworów i gojeniu ran.
