Droga ku pokojowi z samym sobą w czasach gwałtownych zmian
PRZEMIANY NA ZIEMI
Graf. autor/AI
Zmiany wyzwalają instynktowny lęk u ludzi, jakby chodziło nie o zmianę, a o niszczenie. Są dlatego potencjalnym zagrożeniem dla stabilności prywatnego świata człowieka. Możliwość wyzwolenia przez zmianę czy uaktywnienia skrytego potencjału jest trudna do wyobrażenia. Gdy jednak ludzie reagują lękami, to siłą rzeczy tworzą zagrożenie dla samych siebie, niebezpieczeństwo wycofania się ku bardziej archaicznym reakcjom. Spróbuję podzielić się tu pewnymi radami, jak je minimalizować, gdyż są one potencjalnie destrukcyjne dla człowieka
Jak już wcześniej pisałem, gwałtowne zmiany przetaczające się przez świat będą podważać czy relatywizować wiele prawd. Takie procesy już występowały w dziejach i zwykle najbardziej naturalną, odruchową reakcją na nie była obrona przez wyparcie zagrażających informacji ze świadomości. To pierwotny mechanizm zachowania integralnej osobowości – według psychologii przynajmniej taki będący z nazwy, a polega na usunięciu z pola widzenia tego, co zagraża. Tyle tylko, że pierwotna część mózgu nie działa zgodnie z logiką człowieka współczesnego i naprawdę łatwo realizuje scenariusze-pułapki, będące czymś odwrotnym do celu zamierzonego.
Taka strategia reagowania tworzy bowiem w rzeczywistości najpoważniejsze zagrożenie dla osobowości i dla zdrowia psychicznego. Jest zwyczajnie nurtem schizofrenicznym (w potocznym rozumieniu tego słowa), który będzie dla ludzi większym zagrożeniem niż wszystkie wydarzenia rozgrywające się na scenie światowej. Zamiast bowiem stymulowania rozwoju wewnętrznego w wyniku konfrontowania się ludzi z ujawnionymi prawdami o sobie, może zachodzić coś dokładnie odwrotnego i nieść nie tylko zagrożenie osobiste, ale i szerzej – cywilizacyjne.
Historia pokazuje bowiem, iż zamiatanie ujawnianych prawd pod dywan nie powoduje, że znikają. Nadal są obecne w psychice ludzi, w nieświadomości, i co więcej, zaczynają żyć własnym życiem niczym wyzwolone demony, złowrogie tym bardziej że niewidzialne dla swego żywiciela. Skonfrontowanie ludzi z prawdą o nich samych, o ich świecie, ma być bodźcem do rozwoju, działającym poprzez pokazanie im drogi ku pełni, ku nowym rozwiązaniom możliwym dzięki refleksji nad sobą. Wypieranie faktów i występujący w rezultacie tego wewnętrzny konflikt nic dobrego przynieść nie może.
Posłużę się tu przykładem Niemców. Według mnie, w wyniku nieprzepracowanych, jak określa to psychologia, urazów wynikających z I wojny światowej, społeczeństwo niemieckie zanurzyło się w otchłani nazizmu. Gdy przyszła klęska, Niemcy nie stawili czoła prawdzie – że to oni tym nazizmem byli – zaczęli ją masowo wypierać, widząc się ofiarami tego, co mętnie określali systemem (który przecież był ich dziełem), a to przyniosło rodzaj dysonansu społecznego, a nawet kryzys tożsamości całego narodu. Ponieważ sobie tego nie uświadomili, poczuli się zagubieni, ale też stali się dysfunkcyjni na wielu polach. Rozpadły się symbole nadające znaczenie im samym i ich światu. Obecnie przeżywają rekordową zapaść w wielu dziedzinach (również z powodu owego braku uświadomienia sobie swojej mrocznej strony), wskutek czego szybko się radykalizują. Można więc odnieść wrażenie, że historia zatacza koło w obłędnym powracaniu do urazów i uwikłań przeszłości.
Uważam, że stawienie czoła swojemu cieniowi (tak psychologia określa mroczną część nieświadomości indywidualnej) pozwoliłoby porzucić tę drogę donikąd, wkroczyć w przyszłość i wyzwolić z psychoz i bólu. Samo tworzenie podziałów w obrębie własnej osobowości owocuje bowiem bólem istnienia, któremu towarzyszy nie tylko ambiwalentna tożsamość, ale też brak poczucia sensu w życiu.
Każdy musi jednak dokonać własnego, osobistego wyboru pełni egzystencji i przyszłości, nie da się do tego bowiem nikogo zmusić. Wybór Ja pogodzonego z prawdą, w tym tą o sobie, to w dużej mierze poddanie się boskiej cząstce istniejącej w każdym z nas, co jest podstawowym warunkiem duchowego wzrostu.
Related Posts
About The Author
Admin
nieznanyswiat.uk@gmail.com